Σαντορίνη
Το νησιωτικό σύμπλεγμα που αποτελείται από τη Θήρα, τη Θηρασία, το Ασπρονήσι, την Παλαιά και τη Νέα Καμένη βρίσκεται στο νοτιότερο άκρο των Κυκλάδων στο Αιγαίο Πέλαγος
Η Σαντορίνη αποτελεί προϊόν έντονης ηφαιστειακής δραστηριότητας χιλιετιών. Το μεγαλύτερο απ’ αυτά, η Θήρα, είναι σήμερα γνωστή σαν Σαντορίνη, παρόλο που το όνομα χρησιμοποιείται σε ευρεία έννοια και για όλο το σύμπλεγμα των νησιών αυτών.
Η βιβλική καταστροφή της Σαντορίνης που χάνεται μέσα στους αιώνες τής δίνει σήμερα την απαράμιλλη φυσική ομορφιά της. Έτσι δικαιολογείται και το δεύτερο όνομα που είχε κάποτε το νησί, Καλλίστη (πανέμορφη). Δώδεκα μεγάλες εκρήξεις, μία κάθε 20.000 χρόνια περίπου, κατέληξαν σταδιακά στη δημιουργία μίας Καλντέρας, γκρεμίζοντας ένα κομμάτι του αρχικού νησιού της Στρογγύλης.
Πολύ αργότερα ξεπρόβαλαν στο κέντρο της Καλντέρας οι δύο ηφαίστειες νησίδες, πρώτα η Παλαιά Καμένη και ύστερα η Νέα Καμένη. Το γκρέμισμα του κεντρικού τμήματος δημιούργησε τα «γκρεμνά» των ντόπιων, τους σκοτεινόχρωμους, απότομους τοίχους της Καλντέρας, ύψους 200-300 μέτρων πάνω απ’ τη θάλασσα. Με μία θαλασσινή περιήγηση στα βαθυγάλανα νερά της Καλντέρας βλέπει κανείς την ποικιλία των πετρωμάτων, τα διάφορα στρώματα της ηφαίστειας σποδού και τα ρεύματα της λάβας που ξεχωρίζουν μεταξύ τους με την εναλλαγή των χρωμάτων από το κόκκινο μέχρι το μαύρο.
Στο Φρύδι της Καλντέρας, οι γραφικοί οικισμοί: τα Φηρά, το Ημεροβίγλι και η Οία, προσφέρουν μοναδική θέα προς τα ηφαίστεια και το ηλιοβασίλεμα. Σμιλευμένα αμφιθεατρικά στον κοκκινωπό βράχο τα υπόσκαφα σπίτια του νησιού έχουν την αυλή του ενός σαν το δώμα του άλλου. Στην ενδοχώρα τα παραδοσιακά κυκλαδίτικα χωριά έχουν ασπροβαμμένα σπίτια με στέγες σε θόλους και σταυροθόλια, στενά δρομάκια κι εντυπωσιακά ενετικά αρχοντικά.
